Od kilku dni jesteśmy w trójkę w Izraelu. Paweł Edith i ja. Siedzimy teraz u naszej ukochanej Ewy w Tel Avivie i całujemy w policzki cudną Anę, gadamy z Avivem. A zaraz wyjdziemy na rozsłonecznione ulice i piękną miejską plażę, odwiedzimy Jafę i oczywiście wpadniemy na Targ Karmel na doskonały humus. Wirtualnie oczywiście. Ech, niech […]
Dwa Wzgórza Wiosny – Tel Aviv Dowiedz się więcej »
Czy maseczka ma szansę na karierę jako słowo roku? Na miano uciążliwości roku, to na pewno. I pomyśleć, że kiedyś zasłanianie twarzy było nielegalne i nie mam na myśli protestów czy marszów ale hulaszczą karnawałową Wenecję – zdałoby się ojczyznę maski. No bo, co innego przychodzi nam do głowy pod słowem maska? Nie maseczka, –
Doktor Plaga! – Wenecja Dowiedz się więcej »
Gdy schrupaliśmy wszystkie kwarantannowe jabłka i wyssaliśmy miąższ z wszystkich dojrzałych kiwi, znów pokazało się to miłe oku dno mojej kolorowej misy. Alegoryczne, syte, z cudem w tle, przeznaczonej tylko dla jedzenia, przywiezione z daleka, troskliwie z życzeniem obfitości dla całej naszej domowej drużyny. Pochodzi z Galilei. Co jest w misce? Kosz z czterem bochenkami
Miska w ryby – Galilea – Tabgha i Kafarnaum Dowiedz się więcej »
Radiowa trójka zmieniła pandemicznie ramówkę. Audycje trwają długo i słychać baaardzo różną muzykę. Ot, przed chwilą w moich uszach zabrzmiał magnetyzujący głos Demarczyk, no i przeniosło mnie… „Tańczą panowie, tańczą panie na moście w Avignon…”. Mam jak Baczyński, nie przymierzając. On co prawda w szpitalu napisał ten słynny wiersz, co to go Demarczyk o roztańczonym
Zatańczyć na moście – Awinion Dowiedz się więcej »
Ci Włosi i te ich balkony! To życie wylewające się z bloków, domów, palazzo i willi. Włoskie arie balkonowe, włoskie radości i niepokorności, zamknięte wirusem w ścianach z betonu, musiały wyjść na balkony. My też je mamy, ale nie ma na nich tłumów, raczej dyskretne opalanie, niż rozpruwająca ciszę wystraszonego miasta symfonia spontaniczności tłumu, który
Balkony po włosku – Werona Dowiedz się więcej »
Trudno w taki czas o czymś innym… Trudno być w Tym miejscu i nie zatrzymać się Tam na dłużej, ba, nie wracać. Nie da się uciec w Izraelu od Jerozolimy z Nowego Testamentu i w sumie z jakiego powodu uciekać? Warto tu być. Z wielu powodów… Niech będzie pierwszy z brzegu – Jerozolima to największy
Syndrom Jerozolimski Dowiedz się więcej »
Mam przed sobą zasuszoną czasem i światłem palmę Wielkanocną. Inną niż te, które znamy. Nawet inną od tych, które zapewne towarzyszyły wkroczeniu Jezusa do Jerozolimy. Uplotłam ją w zeszłym (2019 roku) w Zadarze pod czujnym okiem pracowników zadarskiego Muzeum Etnograficznego. To tradycyjna palma, jaką plecie się w tej części Chorwacji z liści i gałązek drzewa
Tu z oliwek plotą palmy – Zadar Dowiedz się więcej »
Dzień kolejny nie pobytu w Maroku. Myślę o medynie, myślę o innych starych miastach arabskich – W Stambule w Sarajewie w Mostarze… To z Sarajewa – to dawna otomańska dzielnica Bascarsija – niewielka, pełna drewnianych kramików, poprzetykana meczetami. Baaardzo turystyczna, ale umiejętnie wplatająca tutejszość. Z tym niezapomnianym zapachem kawy, której normalnie na co dzień nie
Spotkanie – Sarajewo Dowiedz się więcej »
Wiosenny, niespodziewany chłód, poza wirusem wyludnił wieczorne ulice, przemykam za sprawą psiego spaceru, zapach jest dokładnie jak wtedy, w październikową, bałkańską noc 2019, a to dziwne… Po nocnym Sarajewie przemykaliśmy z pośpiechem. Z rozgrzanego upałem i tłumem turystów Dubrownika przyjechaliśmy na opustoszały dworzec skutego nagłym początkiem zimy Sarajewa. Z 30 stopni wprost w objęcia oziębłej kilkoma
Aleja snajperów – Sarajewo Dowiedz się więcej »
Mamy 25 marca 2020
No, to od kilku godzin miało być egzotycznie, nieco błękitnie, złoto. Najstarsza medyna na świecie, labirynt, zagubienie, błądzenie… Miasto doskonałe, bo takie w którym można się zgubić, mawiał Herbert, a potem góry, a potem ta pustynia i miliony gwiazd w czeluści nocy…
Spoko Maroko, ech… Dowiedz się więcej »