Budowli nie widać z dołu, nawet z wagonika funicolare, która wiezie przybyszów na umbryjską górę, na której rozsiadło się miasteczko, nie widać. A jedzie się tam właśnie dla niej. I gdy już ją zobaczysz, to długo Cię ten widok nie opuści. Nie pamiętam budowli z równą mocą rozdzierającej przestrzeń wokół siebie, niż właśnie katedra w […]
Cud w 100 metrowej oprawie-Orvieto Czytaj więcej "
Można już organizować wesela! Nawet do 150 osób podobno. Dla jednych bardzo dobra wiadomość, dla innych – słabo, bo co to jest 150 osób, gdy robi się to coś, powiedzmy jeden raz na całe życie 😉 Oczywiście przekomarzam się, choć nie do końca, bo tak sobie myślę o takim indyjskim weselu. 150 osób, to jest
Królowa, Bond, a może ślub u maharadży? – Udaipur, Indie Czytaj więcej "
Co rozpala dziecięcą wyobraźnię poza policjantem, strażakiem i śmieciarką? Czym chcą być mali chłopcy, oprócz super, spider i innego mana i kim, czasem, chcą też być bardziej rozczochrane dziewczynki? Znalazłam kiedyś w jednej z bram krakowskich w małej galeryjce taki napis, na deseczce, który bardzo chciałam zakupić, a który odpowiada na powyższe pytanie: „Zawsze bądź
Bądź sobą lub zostań piratem – Sztokholm Czytaj więcej "
Dla Mamy, Cioci Marty, Magdy i Moniki W Neapolu spotkało się majową porą pięć matek. W tym jedna jakby zastępcza, ale to i tak pięć. Z tej samej krwi, a z bagażem życiowych doświadczeń pełnym, choć każdy z nich w innym zestawie kolorów. U stóp Wezuwiusza odbyło się to spotkanie po latach. Piękne, wzruszające, radosne,
Maradona i Chrystus na jednym ołtarzu – Neapol Czytaj więcej "
Idę plantami, pusto, przede mną tunel zieloności, no nijak inaczej nie mogę nazwać tego pięknego, corocznego widoku krakowskich Plant, począwszy od maja, aż do jesieni. No, istny tunel zieleni. Od pewnego jednak czasu, tę plantową zieloność, w której nurzam się, kojarzę z pewnym szałowym miejscem, w pewnym, sąsiednim kraju. Tunel Miłości – czy to nie
Tunel Miłości? – ukraiński Klewań Czytaj więcej "
Od kilku dni jesteśmy w trójkę w Izraelu. Paweł Edith i ja. Siedzimy teraz u naszej ukochanej Ewy w Tel Avivie i całujemy w policzki cudną Anę, gadamy z Avivem. A zaraz wyjdziemy na rozsłonecznione ulice i piękną miejską plażę, odwiedzimy Jafę i oczywiście wpadniemy na Targ Karmel na doskonały humus. Wirtualnie oczywiście. Ech, niech
Dwa Wzgórza Wiosny – Tel Aviv Czytaj więcej "
Gdy schrupaliśmy wszystkie kwarantannowe jabłka i wyssaliśmy miąższ z wszystkich dojrzałych kiwi, znów pokazało się to miłe oku dno mojej kolorowej misy. Alegoryczne, syte, z cudem w tle, przeznaczonej tylko dla jedzenia, przywiezione z daleka, troskliwie z życzeniem obfitości dla całej naszej domowej drużyny. Pochodzi z Galilei. Co jest w misce? Kosz z czterem bochenkami
Miska w ryby – Galilea – Tabgha i Kafarnaum Czytaj więcej "
Radiowa trójka zmieniła pandemicznie ramówkę. Audycje trwają długo i słychać baaardzo różną muzykę. Ot, przed chwilą w moich uszach zabrzmiał magnetyzujący głos Demarczyk, no i przeniosło mnie… „Tańczą panowie, tańczą panie na moście w Avignon…”. Mam jak Baczyński, nie przymierzając. On co prawda w szpitalu napisał ten słynny wiersz, co to go Demarczyk o roztańczonym
Zatańczyć na moście – Awinion Czytaj więcej "
Ci Włosi i te ich balkony! To życie wylewające się z bloków, domów, palazzo i willi. Włoskie arie balkonowe, włoskie radości i niepokorności, zamknięte wirusem w ścianach z betonu, musiały wyjść na balkony. My też je mamy, ale nie ma na nich tłumów, raczej dyskretne opalanie, niż rozpruwająca ciszę wystraszonego miasta symfonia spontaniczności tłumu, który
Balkony po włosku – Werona Czytaj więcej "
Trudno w taki czas o czymś innym… Trudno być w Tym miejscu i nie zatrzymać się Tam na dłużej, ba, nie wracać. Nie da się uciec w Izraelu od Jerozolimy z Nowego Testamentu i w sumie z jakiego powodu uciekać? Warto tu być. Z wielu powodów… Niech będzie pierwszy z brzegu – Jerozolima to największy
Syndrom Jerozolimski Czytaj więcej "